సమయాన్ని

సమయాన్ని నీ జ్ఞాపకాల సముద్రం లోనికి విసిరేసాను,
అలలు పైకి ఎగురుతూనే ఉన్నాయి.
ఒడ్డున నేను !!!!!

నేను అద్దెకు తీసుకున్న మాస్కులు.

నన్నొక ఇంట్రావర్ట్ అంటుంటారు.
నాకు ఈగో అని కూడా అంటుంటారు ఇంకొందరు,

కాని అవి నా స్వంతమైనవి కావు.

ఇవన్ని నేను అద్దెకు తీసుకున్న మాస్కులు
అవసరానికనుగూణంగా.

పనవ్వగానే వాటినుండి
బయటికొస్తాను కచ్చితంగా
నాదైన నా జీవనం లోనికి.

ఇప్పటివరకు ఎవ్వరికీ తెలియని రహస్యం ఇది. 

ప్రశ్నల పయనం......

ఈ ప్రపంచం, మనుషులు జీవితాలు అన్నీ కూడా ఆ దేవుని ఆట.
అశాశ్వతమైన జీవితం మనది. 

మన శాశ్వత మజిలి ఐతే నరకం లేదా స్వర్గం....మనం దేని అర్హులమో తెలుసుకోడానికే 
ఈ ప్రపంచాన్ని సౄష్టించి మనల్ని మనుషుల్ని చేసాడు ఆ దేవుడు.
ఈ బంధాలు, మానసిక భావాలు అన్నీ కూడా ఆయన మాయనే...
ఇవి అర్థమైన నాడూ మనసులో అలజడి తగ్గుతుంది.
అంత వరకు ఎంత వద్దనుకున్నా ........ " అశాంతే"...!!!

ప్రశ్నల సుడిగుండాల్లోంచి ఎగిసిపడే కణాల్లోనూ
మళ్ళీ ప్రశ్నలే పుట్టుకొస్తూ నా అన్వేషణ
అంతే లేకుండా సాగిపోతూనే ఉంది.
సమాధానం వెతెక్కునే ప్రయత్నం లో ఆలోచనలు పెరిగిపోతూ
గాలి బుడగల్లా పేలిపోతునే ఉన్నాయి...


అప్పుడర్థమయింది నాకు
ప్రశ్న విశ్వం లాంటిదని..ఈశ్వరుడికే తప్ప ఎవరికీ తెలియని సమాధానమనీనూ.
అప్పుడు ఈశ్వరం నన్నావహించి ఎంతో ప్రశాంతత.

"పూలు పసిపిల్లల ప్రతిరూపాలే"

పూల దండలంటే నాకు జాలి
ఎంత విశాదమో కదా....

జీవిగా ఉంటున్న మనకు
పూల జీవత్వం కనబడదా?
అందుకేనా అలా
నిర్ధాక్షిణ్యంగా  
వాటి ప్రాణాలను తెంచుతున్నాం?

పూలు పసిపిల్లల
ప్రతిరూపాలే నాకు, 

దారంతో గుచ్చిన పూలను చూస్తే నాకు
వేలాడే శవాలే గుర్తొస్తుంటాయి.

ఏదేవుడైనా ఎందుకు చెప్తాడు?
ఏ దేవతైనా ఎలా చెబుతుంది?
అకారణంగా జీవాలను చంపి
దారంతో వేలాడదీసి
మెళ్ళో వెయ్యమని ....... ???


వాటినలా వదిలేస్తే మనకేమైనా
హాని కలుగుతుందా?

==========================================

Note : ఇదెవరినీ నొప్పించడానికి రాయలేదు.
           లాజిక్కులు అవి అని కాదు, నాకు బాధనిపించి ఇలారాసాను అంతే .

           సమానత్వం, మనవ హక్కులు మనుషులకేనా ?
           వసుదైక కుటుంబంలో పూలు కూడా సబ్యులే అని చెప్పే ఉద్దేశ్యం నాది.
          ఇందులో వాదోపవాదలకు తావు లేదని మనవి.

మరో ప్రపంచమట !!

నీ కోసం

నీ కోసం నేను నిరంతరం చేసే 

క్షతగాత్రమైన ఆలోచనలు 

చివరికి దారి తెన్నులు తెలియకుండ

ప్రశ్నార్థకంగా మిగిలిపోతున్నవి

ప్రతీ క్షణం ....

మా ఊరి పిల్ల కాలువ...

మా ఊరి పిల్ల కాలువ పక్కనే
నడుస్తుంటే, చల్లటి గాలితో
సన్నటి వాన మొదలైంది..

కాస్త ముందుకెళ్లి కాలికింద
నలుగుతున్న మట్టిని చేతుల్లోకి
తీసుకుని చూస్తుంటే
ఎందరో సమర యోదుల నెత్తుటి వాసన..

స్వేచ్ఛను , స్వాతంత్ర్యాన్ని
అపహాస్యం చేస్తున్న ఇప్పటి
రాజకీయాలను చూస్తూ ఆ
మట్టి కూడా రోధిస్తుందేమో
నా వేళ్ళ సందుల్లోంచి మట్టి నీరు
ఎర్రగా ....