ఏమని అందాము ?

అసలు మనుషుల మద్య
కేవలం తాత్కాలికమైన సంబంధాలు ,
కాకతాళీయంగా
మాత్రమే ఉండి
వాటి ద్వారా ఈ ప్రపంచం
ఇలా ఉందా ?? !!

లేకపోతే ఏ సంబంధం కూడా , మనిషి
చనిపోయే వరకు ఎందుకుండట్లేదు మరి ??

దీనిని దేవుడి మాయా అందామా ? లేక
మన ఖర్మ అనుకుందామా ?

లోక సన్యాసం ..

ఎంతో ఉత్కృష్టమైనది మానవ జన్మ అంటారు
తెలియకుండా వొచ్చిన మనకు
పెంచుకున్న బందాలు
తాత్కాళికంగా మనసుకు
ఆనందాన్నిచ్చినా

జీవితం గడవటానికి
మనం చేసే యుద్ధంలో
విజయం మనది
కాకపోవచ్చు
కాని పాఠం కచ్చితంగా
అవుతుంది , మరొ ప్రయత్నానికై
విజయం వైపు .

కాని మనం మనుషులమైనందుకేమో
గుండెలో నిబ్బరం స్థాయి
ఒక బలహీన క్షణంలో తగ్గి
అన్ని మరిచి లోక సన్యాసం చేస్తాం .

కుళ్ళును మోసాల్ని
భరించాలంటే
కచ్చితంగా మనం
మురిగ్గుంటలో ఉండాలి సుమ ,

కాని కొందరికి అది నచ్చదు
అలాగని , భరించలేరు

అందుకే అలా మనల్ని విడిచి , అర్ధాంతరంగ
వెళ్ళిపోతారు .

అమాయకత్వం...!!!

అమాయకత్వం ఇచ్చే ఆనందం
అంతులేని సుఖాన్నిస్తుందేమో..

అమ్మ ఒడిలో సేద తీరడం
నాన్న చేయి పట్టుకు నడవడం
అన్న మాటలు
చెల్లి చాడీలు
తమ్ముడి ఆగడాలు
వీటిని అనుభవించేది
అమాయకత్వమే కదా ?!!!

మెదడు పొరళ్ళో
దాగున్న
భయం
అమాయకత్వమేనా??

కవి ...

అక్షరాలు పోగేసుకుని
ఊహల ఊయలలూగుతూ
అక్కరకు రాని చుట్టం లా
అందరిని కలుగజేసుకుంటూ .
అమాయకంగా,
ఉన్నవి లేనివి రాసుకుంటాడు!!

తనను తాను తృప్తి పర్చుకోడానికి ..

జాబిలి

పున్నమి నాటి
జాబిలి
నా రాతలకు కథాంశమైనా ..

కాడుపులోని
నా
ఆకలి మాటేమిటి???

ఏడవడానికి నా అహం
ఒప్పుకోదు..


నేను నిన్ను ఇష్టపడుతున్నానని...

కృతజ్ణతలు..

"బయం"
నాలోని ఆలోచనలను చంపేస్తూ

"దిగులు"
నాలోని విచక్షణను తరిమేస్తూ
నాలోని అణువణువూ బయం
గుప్పెట్లో నలుగుతూ

నాలోని నన్ను నానుండే
దూరం చేస్తుంటే

"నా కలం" నేనున్నానని
నన్ను మా
అమ్మోలే
ఊరడిస్తోంది