నిస్సహాయం

మనిషి కణాలు క్షీణిస్తున్నాయి

నీరెండలో...

చినుకు పడి

నువ్ రావని తెలిసినా..

ఆలోచనల వీధిలో ,

నా తనువులో - Breathing Memories...

గుండె గదిలో నెత్తుటి మరకలు.

మా చిన్నారి అవంతిక ...

తెలంగాణా ఆవిర్భావ శుభాకాంక్షలు...

నువ్వు, నీ నవ్వు ఒక అబద్ధం

నువ్ నన్ను నైతికంగా పాడు చేసినపుడే
దూరమవ్వాల్సింది
కాని
ఒప్పుంటున్నాను నీ గొప్పతనాన్ని
నన్ను నన్నుగా మిగలకుండా
నీ ఆలోచనలతో
నన్ను నింపినందుకు.

అన్నీ నష్టాలే ......

వెనుతిరిగి చూడలంటే బాధగా ఉంది నాకు.
ఎందుకంటే
నువ్వూ, నీ నవ్వూ
అన్ని అబద్ధమే!

కలలొచ్చాయని

కలలొచ్చాయని
కళ్ళు నులుపుతూ
రాని నిద్రను కొనుక్కుని
మత్తుగా పడుకుంటే

అక్కరకు రాని ఆలోచనలతో ఉన్నానేమో
నువ్వసలు గుర్తే రాలేదు.

ఎందుకో అనుకున్నాను.

మెలకువయ్యాకా ఆలోచించాను
ఇది జరిగి పదేళ్ళయింది.

ఇంకా ఇప్పటికి
అర్థమవ్వట్లేదు, నువ్వసలు గుర్తు రావు, ....

గగుర్పాటు

గాజుబంధాల  సుడిగుండాల్లో
ఎపుడైనా చిక్కుకున్నావా?

నాకు మనుషులంతా ట్రాన్స్ పరెంట్ గా
కనబడుతూ , వారిలోని ఇన్ సైడర్స్
కనబడుతారు .

అందుకే ఎవరికీ లేని
గగుర్పాటు నా జీవితంలో..

ఐనా బ్రతుకుతున్నాను.
నా చుట్టూ ఉన్న కిటికీలన్నీ మూసుకుని .. 

ఆలోచనల మూలాలు

ఆలోచనల మూలాలు
శొధించడంలో కొరత ఏర్పడితే
జరిగే పరిణామాలు
సమాజాన్ని కుదిపేస్తాయి
మంచో చెడో తెలియకుండనే.. 

నిన్నటి నువ్వు, నీ నవ్వూ గతమైంది.

నువ్ నాలో తరిగిపోతున్నవ్ కదూ...
అశ్చర్యంగా ఉంది నాకు.

నీ బాసలు నీటి అలల్లా చప్పునా కరిగిపోతున్నాయ్
దూరం నిజంగా పెరిగిపోయింది
అంతా శూన్యమనే నా సిద్ధాంతం మరోసారి
నిజమయినందుందుకు సంబరపడలా,బాధపడాలో తెలియట్లేదు.

నిన్నటి నువ్వు, నీ నవ్వూ
గతమైంది.
తెలియకుండానే !! 

అదే నువ్వూ అదే నేను

నీ జ్ణాపకాలతొ కాలిన గొంతు
పాత రాగాలను పలకలేకుండా ఉన్నది,

ఐనా......
అదే నువ్వూ అదే నేను
నాలోని అదే ఆర్తి అదే మోహం
పూర్తిగా తెలియాని నీ లోని నీ పైన.

సమయాన్ని

సమయాన్ని నీ జ్ఞాపకాల సముద్రం లోనికి విసిరేసాను,
అలలు పైకి ఎగురుతూనే ఉన్నాయి.
ఒడ్డున నేను !!!!!

నేను అద్దెకు తీసుకున్న మాస్కులు.

నన్నొక ఇంట్రావర్ట్ అంటుంటారు.
నాకు ఈగో అని కూడా అంటుంటారు ఇంకొందరు,

కాని అవి నా స్వంతమైనవి కావు.

ఇవన్ని నేను అద్దెకు తీసుకున్న మాస్కులు
అవసరానికనుగూణంగా.

పనవ్వగానే వాటినుండి
బయటికొస్తాను కచ్చితంగా
నాదైన నా జీవనం లోనికి.

ఇప్పటివరకు ఎవ్వరికీ తెలియని రహస్యం ఇది. 

ప్రశ్నల పయనం......

ఈ ప్రపంచం, మనుషులు జీవితాలు అన్నీ కూడా ఆ దేవుని ఆట.
అశాశ్వతమైన జీవితం మనది. 

మన శాశ్వత మజిలి ఐతే నరకం లేదా స్వర్గం....మనం దేని అర్హులమో తెలుసుకోడానికే 
ఈ ప్రపంచాన్ని సౄష్టించి మనల్ని మనుషుల్ని చేసాడు ఆ దేవుడు.
ఈ బంధాలు, మానసిక భావాలు అన్నీ కూడా ఆయన మాయనే...
ఇవి అర్థమైన నాడూ మనసులో అలజడి తగ్గుతుంది.
అంత వరకు ఎంత వద్దనుకున్నా ........ " అశాంతే"...!!!

ప్రశ్నల సుడిగుండాల్లోంచి ఎగిసిపడే కణాల్లోనూ
మళ్ళీ ప్రశ్నలే పుట్టుకొస్తూ నా అన్వేషణ
అంతే లేకుండా సాగిపోతూనే ఉంది.
సమాధానం వెతెక్కునే ప్రయత్నం లో ఆలోచనలు పెరిగిపోతూ
గాలి బుడగల్లా పేలిపోతునే ఉన్నాయి...


అప్పుడర్థమయింది నాకు
ప్రశ్న విశ్వం లాంటిదని..ఈశ్వరుడికే తప్ప ఎవరికీ తెలియని సమాధానమనీనూ.
అప్పుడు ఈశ్వరం నన్నావహించి ఎంతో ప్రశాంతత.

"పూలు పసిపిల్లల ప్రతిరూపాలే"

పూల దండలంటే నాకు జాలి
ఎంత విశాదమో కదా....

జీవిగా ఉంటున్న మనకు
పూల జీవత్వం కనబడదా?
అందుకేనా అలా
నిర్ధాక్షిణ్యంగా  
వాటి ప్రాణాలను తెంచుతున్నాం?

పూలు పసిపిల్లల
ప్రతిరూపాలే నాకు, 

దారంతో గుచ్చిన పూలను చూస్తే నాకు
వేలాడే శవాలే గుర్తొస్తుంటాయి.

ఏదేవుడైనా ఎందుకు చెప్తాడు?
ఏ దేవతైనా ఎలా చెబుతుంది?
అకారణంగా జీవాలను చంపి
దారంతో వేలాడదీసి
మెళ్ళో వెయ్యమని ....... ???


వాటినలా వదిలేస్తే మనకేమైనా
హాని కలుగుతుందా?

==========================================

Note : ఇదెవరినీ నొప్పించడానికి రాయలేదు.
           లాజిక్కులు అవి అని కాదు, నాకు బాధనిపించి ఇలారాసాను అంతే .

           సమానత్వం, మనవ హక్కులు మనుషులకేనా ?
           వసుదైక కుటుంబంలో పూలు కూడా సబ్యులే అని చెప్పే ఉద్దేశ్యం నాది.
          ఇందులో వాదోపవాదలకు తావు లేదని మనవి.